Główne uwagi dotyczące rozwoju i funkcjonowania klastrów w Polsce
część pierwsza tutaj
Opieranie powstawiania inicjatyw klastrowych na funduszach jest jednak niebezpieczne, gdyż to nie tylko nie jest trwałe, ale również jak pokazują wyniki badań nie jest efektywne, i nie wpływa na innowacyjność przedsiębiorstw w klastrach.
We wspomnianym raporcie Rozwój klastrów w Polsce, którego byłem recenzentem, zwróciłam uwagę na fakt, że inicjatywy klastrowe korzystające z funduszy UE wdrażają mniej innowacji niżeli te, które nie korzystają z funduszy. Średnia arytmetyczna wdrożonych projektów innowacyjnych na klaster wynosi 0,67.
Oznacza to, że obecnie na jeden klaster nie przypada nawet jeden projekt innowacyjny. Najlepszy klaster ma wdrożone 3 projekty innowacyjne. Maksymalna liczba projektów innowacyjnych wdrożonych z instytucjami B+R wynosi 2.Wynika wiec z tego, że fundusze UE nie koniecznie są rozwiązaniem poprawiającym innowacyjność inicjatyw klastrowych.
Nie można umniejszać roli funduszy UE w powstawaniu i rozwijaniu inicjatyw klastrowych w Polsce, ale jestem również przekonany, że przyjęty sposób dystrybucji środków UE i ich wykorzystywania przez inicjatywy klastrowe nie jest właściwy.
Pieniądze nie są wydawane na działania prorozwojowe, tylko konsumowane na bieżące wydatki organizacyjne, biura, itp. Proszę zwrócić uwagę, że z badań wynika, że większość klastrów ma biura, sekretariaty, ale już takich rozwiązań jak wspólne biblioteki, bazy danych, itp. brakuje. A to te właśnie rozwiązania dają szanse na nowe know how, na rozwój. Często więc środki finansowe są przejadane.